ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਜੈਨੇਟਿਕ ਹਰਪੀਜ਼ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਚ ਵਾਇਰਲ ਐਟੀਓਲੋਜੀ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵੱਡੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਕਮੀ ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜਟਿਲਤਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਜਣਨ ਅੰਗੀਠੀਆਂ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਇਸਦੇ ਆਪਣੇ ਲੱਛਣ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਥੈਰੇਪੀ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ.

ਲੱਛਣ, ਤਸ਼ਖੀਸ

ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗ ਦੇ ਕਈ ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਸੁੰਨ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਖੁਜਲੀ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਬੁਲਬੁਲੇ ਦੇ ਰੂਪ. ਬੁਲਬਲੇ ਦਾ ਆਕਾਰ 0.3 ਮਿਲੀਲਿਟਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਅਕਸਰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜਦੋਂ ਲਾਗ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਮੁਢਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਫੱਬਰਿਲ ਸਿੰਡਰੋਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਸੁੱਜੀਆਂ ਲਸੀਕਾ ਨੋਡਸ.

ਫ਼ੋਟੋਆਂ, ਸਮੱਗਰੀ ਅਨਉਚਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਬੁਲਬਲੇ ਖੁੱਲ੍ਹਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਲਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਈ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਠੀਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਯੋਨੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦਰਦ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਿਆ.

ਜੈਨੇਟਿਕ ਹਰਪੀਜ਼ ਦੀ ਤਸ਼ਖੀਸ਼ ਇਕ ਬਾਹਰੀ ਪਰੀਖਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੀ ਸੀ ਆਰ ਅਤੇ ਸੀਰੀਮ ਵਿਚ ਵਾਇਰਸ ਨੂੰ ਐਂਟੀਬਾਡੀਜ਼ ਦੀ ਪਛਾਣ.

ਇਲਾਜ ਦੇ ਤਰੀਕੇ

ਡਾਕਟਰ-ਵਡਦਰਸ਼ੀ-ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਹਰਪੀਜ਼ ਦੋ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਇਰਸਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਭਰ ਹੈ. ਭਾਵ, ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮਾਕੌਜੀਕਲ ਡਰੱਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ, ਮਤਲਬ ਕਿ, ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਹਟਾਉਣ. ਪਰ, ਫਿਰ ਵੀ, ਜਣਨ ਅੰਗੀਠੀਆਂ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

  • ਇਨਸਾਨਾਂ ਵਿਚ ਹਰਪਦ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰੂਪਾਂ ਦਾ ਖਾਤਮਾ ਕਰਨਾ
  • ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਗਟਾਵੇ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਅਗਲੇ 7-14 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਅਗਲਾ ਆਕਸੀਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ.
  • ਲਾਗ ਦੇ ਮੁੜ-ਮੁਕਤ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਵਾਧਾ ਇਲਾਜ ਦਾ ਆਦਰਸ਼ ਨਤੀਜਾ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਛੋਟ ਹੈ

ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੁਣੀ ਗਈ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਿਯਮ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੇਅਰਾਮ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਮਿਊਨ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਇਕ ਇਕਸਾਰ ਪਹੁੰਚ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਕਈ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖੋ, ਇਹ ਹਨ:

  1. ਐਂਟੀਵਿਰਲ ਏਜੰਟ , ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਨਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵਾਇਰਸ ਸੈੱਲਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ. ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ, ਮੌਖਿਕ, ਬਾਹਰੀ ਅਤੇ ਇੰਜੈਕਟੇਬਲ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਦਵਾਈ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਚੋਣ ਵਿਵਹਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.
  2. ਇਮੂਨੋਮੋਡੂਲਰ ਸਰੀਰ ਦੇ ਬਚਾਅ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਨਸ਼ੇ ਦੇ ਇਸ ਸਮੂਹ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ
  3. ਦਰਦ ਅਤੇ ਬੇਅਰਾਮੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਬੁਖਾਰ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਖਾਰਸ਼.

ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਲਈ ਥੈਰੇਪੀ ਏਪੀਸੋਡਿਕ ਅਤੇ ਦਮਨਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਐਪੀਸੋਡਿਕ ਇਲਾਜ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦੇ ਲੱਛਣ ਦਰਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਸੰਭਵ ਸਰਗਰਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਅਤੇ ਵਾਇਰਸ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਦਮਨਕਾਰੀ ਇਲਾਜ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤ ਸੰਕੇਤਾਂ ਲਈ ਦਿਓ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਵਾਰ ਵਾਰ (6 ਸਾਲ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ) ਅਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਗੰਭੀਰ ਵਾਪਸੀ
  • ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦੀ ਲਾਗ ਰੋਕਥਾਮ, ਜੇ ਉਸ ਨੇ ਖੂਨ ਵਿਚਲੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਰੋਗਾਣੂਆਂ ਦਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਹੈ.
  • ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਵਹਾਰ ਉੱਤੇ ਲਾਗ ਦੇ ਵੱਧੇੇ ਫਰਕ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ.

ਸਾਰੇ ਇਲਾਜਾਂ ਨੂੰ ਟੈਸਟ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਡਾਕਟਰ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ. ਇਲਾਜ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵੀ ਇਕ ਖਾਸ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਈ ਕਾਰਕਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ.

ਸਿਸਟਮਿਕ ਐਨਟਿਵਾਇਲਲ ਡਰੱਗਜ਼

ਗੋਲੀਆਂ ਤਿੰਨ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਅੰਗਰਜੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਰਤਣ ਲਈ ਮਨਜੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: Acyclovir, Famciclovir, Valacyclovir

ਇਹਨਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਦੀ ਚੋਣ ਲਾਗ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਲਾਗ ਦੇ ਵੱਧਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਇਲਾਜ 5-7 ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਡਰੱਗਜ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੇਠ ਲਿਖੀ ਸਕੀਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ:

Acyclovir ਅਤੇ Valaciclovir ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੀ ਵਿਧੀ ਡੀ.ਏ.ਏ. ਵਿੱਚ ਵਾਇਰਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸੁਮੇਲ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਜਨਨ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਦੋ ਦਵਾਈਆਂ ਇਲਾਜ ਦੇ ਛੋਟੇ ਕੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਫੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਉੱਪਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ. ਫੈਂਸੀਕੋਲਾਵੀਰ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦਵਾਈ ਦੇ ਵੀ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ - ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਰਤਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ

ਜੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਥੈਰੇਪੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਤਾਂ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਏਜੰਟ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਤੇ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਲੰਬੇ ਕੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ. ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਿਟਿਕ ਏਜੰਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਲਪਿਜ਼ਰੀਨ ਜਿਹੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ .

ਸਥਾਨਕ ਐਂਟੀਵੈਰਲ ਏਜੰਟ

ਅਤਰ ਹਰਪਜ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ , ਸਥਾਨਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ- ਕ੍ਰੀਮਾਂ, ਮਲਮਈ ਅੰਟੀਵਿਰਲ ਕੰਪੋਨੈਂਟਸ ਨਾਲ.

ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬੂਬਜ਼ ਤੋਂ ਵਾਇਰਸ ਨੂੰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ.

ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਐਂਟੀਵੈਰਲ ਮਲਮੈਂਟਾਂ ਮੁੱਖ ਬੇਅਰਾਮੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ - ਦਰਦ, ਜਲਣ, ਖੁਜਲੀ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਇਲਾਜ ਲਈ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ.

ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣਾਂ ਤੇ ਅਸਰਦਾਰ ਇਲਾਕਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤਰ ਲਗਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ.

acyclovir ਦੇ ਨਾਲ ਮਲਮ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਰਪੀਆਂ ਦੇ ਅਤਰਪੋਰੇਟਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ Acyclovir ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਇਸਤੇਮਾਲ ਅਤਰ ਫੈਨਿਸਟੀਲ , ਜ਼ੋਵੀਰੈਕਸ , ਹਾਈਪੋਰਾਮਾਈਨ , ਰਾਇਡੀਕੋਸੋਲਾਵਾਇਆ ਅਲੀਮੈਂਟ, ਪਨਾਵਿਰ ਜੈੱਲ.

ਬਾਅਦ ਦੀ ਦਵਾਈ ਹਰੀਬਲ ਸਾਮੱਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਉਪਾਅ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਾਈਡ ਬਦਲਾਵ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.

ਵੀਰੂ-ਮੋਰਟਜ਼ ਸੀਰੋਲ ਜੈੱਲ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੇਵਲ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਲੱਛਣ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬਲਣ ਅਤੇ ਖੁਜਲੀ ਆਦਿ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ.

ਐਂਟੀਵੈਰਲ ਮਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 6 ਵਾਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਵਿੱਚ ਰਗੜਨਾ. ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਲਈ ਮੁਢਲੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਓ:

  • ਸਰੀਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਧੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਲੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁੱਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.
  • ਅਤਰ ਜਾਂ ਜੈੱਲ ਸਿਰਫ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੁਲਬਲੇ ਨੂੰ ਦਸਤਾਨੇ ਨਾਲ ਲੁਬਰੀਕੇਟ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਕਪਾਹ ਦੇ ਸੁਆਹ ਨੂੰ ਵਰਤਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ.
  • ਇਲਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.

ਹਰਸਿਮਰਸ ਅਤਰ ਦੀ ਚੋਣ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੇ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ. ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗਰਭਵਤੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਉਪਰੋਕਤ ਸੂਚੀਬੱਧ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਮਿਊਨੋਮੋਡੂਲਰ ਡਰੱਗਜ਼

ਇਮਿਊਨਿਟੀ ਇਮਿਊਨੋਮੋਡੀਲਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਮੁਆਇਨਾ ਦੇ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਹੈ.

ਅਜਿਹੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਨ ਲਈ, ਕੁਝ ਇਮਯੂਨੋਮੋਡੁੱਲਟਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੀ-ਪਾਸ ਦੇ ਟੈਸਟਾਂ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ.

ਜਦੋਂ ਹਰਪੀਜ਼ ਦੀ ਲਾਗ ਨਾਲ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਇਮਯੂਨੋਮੋਡੂਲਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਤਜਵੀਜ਼ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ:

  • ਇਮੂਨਫੈਨ ਦਵਾਈ ਹਰ ਦੂਜੇ ਦਿਨ 1.0 ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਟੀਕਾ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕੁੱਲ 5 ਇੰਜੈਕਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
  • ਮੇਘਲੂਮਾਈਨ ਏਸੀ੍ਰਿਡੋਨ ਐਸੀਟੇਟ 0.25 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਅੰਦਰ ਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ 1 ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 10 ਦਿਨ ਲਈ.
  • ਪੈਨਰਵੀਰ 3 ਮਿੀ.ਲੀ. ਹਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ 5 ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.
  • ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਕੀਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਵਾਰ ਇਮੂਨੋਮੈਕਸ 100-200 ਆਈਯੂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ ਤੇ.
  • ਸੋਡੀਅਮ ਰਿਬੋਨੁਕਲੇਟ 2 ਮਿ.ਲੀ. ਅੰਦਰ ਇਕ ਦਿਨ ਪ੍ਰਤੀ ਵਾਰ. ਕੁੱਲ 5 ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸਕੀਮ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ ਰੱਖੇ ਗਏ ਹਨ.
  • ਗਾਲਵਿਟ ਗੋਲੀਆਂ ਵਿਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਆਮ ਕੋਰਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਤਕ ਮਿਲਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 1-2 ਤੋਂ 3 ਵਾਰ ਗੋਲੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ.
  • ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਟਿਲੋਰਨ ( ਲਵੋਂਮੈਕਸ ) ਕੋਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਮੂਨੋਮੌਸਮੈਟਰੀ , ਬਲਕਿ ਐਂਟੀਵਾਇਰਲਲ ਸੰਪਤੀ ਵੀ ਹੈ. ਹਰਪੀਜ਼ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਇਸ ਨਸ਼ੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਕੋਰਸ 2.5 ਗ੍ਰਾਮ ਹੈ, ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਲਈ ਰੋਜ਼ਾਨਾ 0.125 ਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਦੋ ਮਹੀਨੇ 0.125 ਗ੍ਰਾਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ.
  • ਰੀਡਓਸਟਿਨ ਨੂੰ ਹਰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਅੰਦਰ 8 ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਅੰਦਰ ਅੰਦਰ ਤਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਪੂਰੇ ਕੋਰਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਇੰਜੈਕਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਇਹਨਾਂ ਨਸ਼ੀਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਡਾਕਟਰ ਅਜਿਹੇ ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਸਾਈਕਲੋਫੈਰਨ , ਇੰਟਰਫਰਨ , ਗਾੰਸੀਲੋਲੋਵਰ , ਮੈਥਿਲੁਰਾਸੀਲ , ਟਿਮਲੀਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਤਜਵੀਜ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਣਨ ਅੰਗਹਿਮਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਯੋਨੀ ਅਤੇ ਗੁਦੇ ਦੇ ਸਪੌਪੇਸਿਟਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤੇ ਅਕਸਰ Viferon, Genferon , Panavir ਤਜਵੀਜ਼ .

ਲਾਗ ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ

ਉਲਝਣ ਵਾਲਾ-ਆਦਮੀ-ਬੋਲਣਾ ਹੈਪਸੀਜ਼ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਕੈਰੀਅਸ ਜੋ ਜਿਨਸੀ ਤੌਰ ਤੇ ਫੈਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਜਿਨਸੀ ਸੰਪਰਕ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਲਾਗ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੱਖ ਸੰਕੇਤ ਨਾ ਹੋਣ.

ਜਦੋਂ ਬਿਮਾਰੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਕੇਸ ਵਿਚ ਚਮੜੀ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਵੀ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਹਰਪਜ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੈਕਸ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕ ਕੰਡੋਡਮ ਵੀ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਦੇ ਖਿਲਾਫ 100% ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਗਾਰੰਟੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦਾ.

ਮੀਰਿਮਿਸਟਿਨ ਨਜਦੀਕੀ ਜੇ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਸੰਭੋਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਐਂਟੀਸੈਪਟੀਕ ਏਜੰਟ ਵਰਤਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ ਜੋ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਲਈ ਵਾਇਰਸ ਸਥਾਨਿਕ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨਗੇ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • ਮੀਰਿਮਿਸਟਿਨ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ 0.1% ਦਾ ਹੱਲ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ, ਗਰੇਨ ਦਾ ਖੇਤਰ ਸਾਬਣ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਮੀਰਿਮਿਸਟਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ swab ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ 10 ਮਿ.ਲੀ. ਦਾ ਹੱਲ ਅਤੇ ਮੂਤਰ ਵਿੱਚ ਲਗਪਗ 1.5 ਮਿਲੀਲੀਟਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕਰਨ ਲਈ ਨਸ਼ੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਿਸਪੈਂਸਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ. ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੋ ਮਿੰਟਾਂ ਤੱਕ ਖੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੱਲ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਲਈ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ. ਦਿਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋ ਹੋਰ ਵਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
  • ਰੋਕਥਾਮ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਬੇਟਾਡੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੱਲ , ਸਪੌਪੇਸਿਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਲਮੈਂਟਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਸਾਧਨ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਦੋਹਾਂ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੇ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੋਮਬੱਤੀ ਪਾਓ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਿਟਨੇਨ ਦੇ ਹੱਲ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਦੀ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰੋ. ਮਰਦ ਜੂੰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦੇ ਹਨ ਇਲਾਜ ਦੇ 15 ਮਿੰਟ ਬਾਅਦ, ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਬੇਟਾਡਾਈਨ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
  • ਸਪਰੇਅ ਪੈਨਵੀਰ ਇਹ ਕੰਡੋਡਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਇਸ ਟੂਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਜਿਨਸੀ ਸਾਥੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪੱਕਾ ਸੈਕਸ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਸਿਹਤ ਤੁਸੀਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸੇਮੰਦ ਹੋ.

ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਾਮਲ

ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਲੋੜੀਦੇ ਖੇਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਹਨ *
ਟਿੱਪਣੀ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ.