ਐਥਲੀਟ ਰੋਗ ਕੀ ਹੈ?

ਇਹ ਬਿਮਾਰੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਹ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਟ੍ਰਿਚੋਫਿੱਟਨ ਇੰਟਰਡਿੇਟਲੇਬਲ - ਕੰਡੀਸ਼ਨਲ ਪੈਥੋਜਿਕ ਉੱਲੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਉੱਚ ਨਮੀ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀਆਂ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਇੰਟਰਡਿੀਜੀਟਲ ਫੋਲਡਜ਼ ਉੱਲੀਮਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਉੱਲੀ ਨੂੰ "ਚੁੱਕਣ" ਲਈ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਇਕ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਇਮੂਨੀਓਲੌਜੀਲ ਅਸਫ਼ਲਤਾ, ਪੈਰ 'ਤੇ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਅਸ਼ਾਂਤੀ, ਹੇਠਲੇ ਪੱਟੀਆਂ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਸਾਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ, ਰਬੜ ਦੀਆਂ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੇ ਲੰਬੇ ਪਹਿਨਣ ਆਦਿ ਹਨ.

ਅਥਲੀਟ ਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਫਾਰਮ

ਫੰਗਸ_ਗਰਿੱਡਸ

ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਰੂਪ' ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ, ਅਸੀਂ ਇਸਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੇ.

ਸਕਮਾਜੂਸ-ਹਾਈਪਰਕਰੈਟੋਕਟਿਕ ਰੂਪ - ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਖਤੀਆਂ ਤੇ, ਇੰਟਰਡਿਜੀਅਲ ਜ਼ੋਨ ਵਿਚ ਛੱਤਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜੇਬ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਕਦੇ-ਕਦੇ ਮਿਕਸਰਾਂ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੁਆਰਾ ਹਾਈਪਰਕੇਰਾਟੌਸਿਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਛੋਟੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਫੁੱਟਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਚੱਕਰਾਂ ਵਿਚ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ.

ਡਾਇਿਸ਼ਿਡ੍ਰੌਟਿਕ ਰੂਪ - ਪੈਰ ਦੇ ਢਾਏ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਸੁੰਨ ਵਾਲੀ ਸਤ੍ਹਾ ਵਾਲੇ ਬੁਲਬਲੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਹ ਗੰਦੇ ਪੋਰਲੈਂਟ ਵਿਸ਼ਾ-ਵਸਤੂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਵੱਡੇ ਘਾਹ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ. ਬਲੈਡਰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਤੇ, ਕੀਟਾਣੂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਚਮੜੀ ਦੀ ਇਕ ਫੁੱਲੀ ਦੀ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਮ ਬੀਮਾਰੀ, ਬੁਖ਼ਾਰ, ਦਰਦ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਇੰਟਰਟਰਿਜੀਨਸ ਫਾਰਮ - ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਇੰਟਰਡਿੀਅਲ ਫੋਲਡ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਅਕਸਰ ਇਹ 4 ਤੋਂ 5 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ). ਇਹ ਏਪੀਡਰਰਮਿਸ ਦੇ ਵਾਈਟਿਸ਼ ਸੁੰਨਿਆ ਪਰਤ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਤਿਰਛਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਤੀਬਰ ਰੂਪ - ਵੈਸਿਕੂਲਰ-ਬਲੂਜਿਲੀ ਤੱਤ (ਬੁਲਬਲੇ) ਦੀ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਰੀਰ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਵਾਧਾ ਕਰਕੇ ਲੱਛਣ.

ਐਪੀਡਰਰਮੋਫਿਟੀਆ ਨਹੁੰ - 1 ਅਤੇ 5 ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜੁੱਤੇ ਦੁਆਰਾ ਅਕਸਰ ਅਕਸਰ ਜ਼ਖਮੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਰੋਗ ਨਹੁੰ ਦੇ ਫਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਰੰਗ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਫਿਰ ਗੱਬਰ-ਪੀਲੇ ਪੱਟੀਆਂ ਪਲੇਟ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਸਬਜੁਅਲ ਹਾਈਪਰਕੇਰਾਟੌਸਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਖ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.

ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਲੱਛਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਚਮੜੀ ਦੇ ਫੇਂਗਜ਼ ਦਾ ਇਲਾਜ ਚਮੜੀ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇਲਾਜ ਦੇ ਜਨਰਲ ਅਸੂਲ

ਉੱਲੀਮਾਰ-ਵਿਚਕਾਰ-ਸਾਡੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਫਾਰਮੇਟ ਲਈ ਇਲਾਜ, ਸਾੜ-ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਫੂਗਸੀਡਲ ਏਜੰਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ.

ਤੀਬਰ ਸਾੜ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ (ਜਾਲੀਦਾਰ ਪੱਟੀਆਂ ਜਾਂ ਠੰਡੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ) ਵਰਤੋਂ:

  • 1-2% ਰੈਜ਼ਰਸੀਨੌਲ
  • ਰਿਵਾਣੋਲ ਦਾ 0.1% ਹੱਲ (ਏਸਟੈਰੀਡਾਈਨ ਲੈਕੇਟ)
  • 0.25% ਸਿਲਵਰ ਨਾਈਟਰੇਟ ਦਾ ਹੱਲ
  • ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਾਰਮੇਗਾਨੇਟ ਹੱਲ
ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਤਿਆਰੀਆਂ:

  • ਆਇਓਡੀਨ ਦੇ 2% ਅਲਕੋਹਲ ਦਾ ਹੱਲ
  • ਕੈਸਟਲਨੀ ਤਰਲ
  • ਐਨੀਲੀਨ ਰੰਗਾਂ ਦਾ 1-2% ਹੱਲ (ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਰੇ ਅਤੇ ਮਿਥੀਨ ਨੀਲੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ)
  • ਮਾਈਕੋਜੋਲਨ
  • ਮਿਕਸਪਟੀਨ
  • ਡੈਕਥਰੀਨ
  • ਮਿਕੋਸਪੋਰਾਂ
  • ਅਤਰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਟਾਰ, ਸੇਲੀਸਾਈਲਿਕ ਐਸਿਡ, ਸਲਫਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਪੈਰ 'ਤੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਇਲਾਜ ਤਾਂ ਹੀ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇ ਏਟੀਫੰਗਲ ਏਜੰਟ ਏਪੀਡਰਰਮਿਸ ਵਿਚ ਡੂੰਘੀ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕੇ. ਇਸ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਕਰਟੌਲੀਟਿਕ ਏਜੰਟ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸਨੀਡ ਲੇਅਰਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

  • 5-15% ਸੇਲੀਸਿਕੀਨ ਵੈਸਲੀਨ (ਦਿਨ ਵਿੱਚ 2 ਵਾਰ ਸੰਕੁਚਿਤ ਦੇ ਹੇਠਾਂ)
  • ਮਿਲਕਿਕ ਸਿਲਸੀਲਿਕ ਮੱਲ੍ਹਮ (ਇੱਕ ਗਰਮ ਸਾਬਣ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਨਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਕਰੀਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ)
  • ਮਿਲਕਸੀਲਸਾਲਿਕਸ collodion (3 ਪੀ. 3-4 ਦਿਨ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਸਾਬਣ-ਸੋਡਾ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਲਓ ਅਤੇ ਕੈਚੀ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਨਾਲ hyperkeratolytic mass ਨੂੰ ਹਟਾਓ).

ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਉਪਚਾਰ ਲਾਗੂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੇਕਰ ਜਖਮ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੜਾਅ' ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉਸ ਮਰੀਜ਼ ਕੋਲ ਪਹਿਲਾਂ ਐਥਲੀਟ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਕੇਸਾਂ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ (ਐਂਟੀਬਾਇਓਟਿਕਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ). ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਨਹੁੰ ਦੇ ਫੰਗੂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ terbinafine (ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ 250 ਮਿ.ਜੀ. / ਦਿਨ) ਲੈਣ ਲਈ ਜਾਂ ਇੰਟਰਾਕਨਜ਼ੋਲ (200 ਹਫਤੇ ਲਈ 200 ਮੈਗਾ ਹਰ ਰੋਜ਼ 2 ਪੀ) ਲੈਣ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਇਲਾਜ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁੜ-ਢਲਾਨ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਲਈ 1-2% ਸੇਲੀਸਾਈਲਿਕ ਅਲਕੋਹਲ ਦੇ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਰਗੜਨਾ ਅਤੇ 10% ਬੋਰਿਕ ਪਾਊਡਰ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਧੂੜ ਕੱਢਣਾ. ਜੁੱਤੀਆਂ ਦੀ ਲਾਜਮੀ ਰੋਗਾਣੂ-ਮੁਕਤ ਜਾਂਚ

ਅਥਲੀਟ ਦੇ ਦਾਇਸ਼ੀਦਰਾਤਮਿਕ ਰੂਪ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਇੱਕ ਡਾਈਸ਼ੀਅਡ੍ਰੋਸੈਟਿਕ ਰੂਪ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉੱਲੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਬਬਬਲਿਆਂ ਦੇ ਵਿੰਨਣ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਹ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ). ਅਗਲੇਰੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਰਮੇਂਗਨੇਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦਿਨ 10-ਮਿੰਟ ਦੇ ਹੌਟ ਫੁੱਟ ਦੇ ਦੋ ਵਾਰ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਟੈਂਸ਼ਨ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਦਿਨ ਵਿਚ 3-4 ਵਾਰ ਉਹ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ 1-2% ਰੈਜ਼ੋਰਿਨੌਲ ਦਾ ਹੱਲ, 0.25% ਲੇਪਿਸ ਦਾ ਹੱਲ ਜਾਂ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਡਿਲਿੰਗ ਤਰਲ ਦਾ ਹੱਲ ਕੱਢਦੇ ਹਨ. ਰਾਤ ਨੂੰ, ਇਲਾਜ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੱਸਾਰੀ ਦੇ ਪੇਸਟ ਜਾਂ ਬੇਤਰਤੀਬੇ ਅਤਰ ਨਾਲ ਪੱਟੀਆਂ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ.

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੰਭੀਰ ਲੱਛਣਾਂ ਦੇ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸੇ ਦਿਨ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਰ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਲਾਜ 1-2% ਆਇਓਡੀਨ ਰੰਗੋ ਜਾਂ ਹਰਕਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਲਕੋਹਲ ਦਾ ਹੱਲ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਇੱਕ ਅਥਲੀਟ ਦਾ ਇੰਟਰਟਰਿਜੀਨਸ ਫਾਰਮ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਗਿੱਲੀ ਦੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਇਲਾਜ ਵਿਚ ਪੈਟਾਸ਼ੀਅਮ ਪਰਮੰਗੇਟ ਨਾਲ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਨਹਾਉਣਾ, ਕੈਸੇਲਾਨੀ ਤਰਲ ਨਾਲ ਪੈਰ ਸੁੱਟੇ, 2% ਆਈਡਾਈਨ ਰੰਗੋ ਅਤੇ 1% ਐਨੀਲੀਨ ਰੰਗ ਦਾ ਹੱਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਜੇ ਤੂਫਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਹੌਟ ਬਾਥ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਲਾਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ.

ਜਿਉਂ ਹੀ ਜਲੂਣ ਘੱਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਉੱਲੂ ਨਾਲ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਉੱਲੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ: tar- tar ਅਤੇ 2% ਸੇਲੀਸਾਈਲਿਕ-ਡੀਯਾਸੀਲਿਨ, ਨੱਫਟਾਲਨ. Boric-Salicylic ਪਾਊਡਰ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਉੱਲੀਮਾਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਪੈਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿਗਨਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ .

ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਐਂਟੀਫੈਂਗਲ ਡੰਡਰਫ ਸ਼ੈਂਪੂਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਸਕਮਾਜ ਐਪੀਡਰਰਮੋਫਿਟੀਆ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਇਲਾਜ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਟੁਕੜੇ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਤਿਆਰੀ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ.

ਏਰੀਵਿਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਿਰਲੇਪਤਾ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਅੰਤਰਦਿਲਨ ਫ਼ਾਰਮ ਲਈ ਅਤੇ ਪੈਰ ਤੇ ਸੀਮਤ ਫੋਕਾ ਦੇ ਲਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਇੱਕ ਲਾਲ ਐਪੀਡਰਿਮੋਫਿਟਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ. ਨਿਰਲੇਪ ਲਈ ਮਲਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: ਸੇਲੀਸਾਈਲਿਕ ਐਸਿਡ, ਪੈਟ੍ਰੋਲੈਟਮ, ਲੈਂਕੈਟਿਕ ਐਸਿਡ ਜਾਂ ਬੇਂਜੌਇਕ ਐਸਿਡ. ਇਹ 15 ਮਿੰਟ ਦੇ ਸੋਡਾ ਦੇ ਨਹਾਉਣ ਪਿੱਛੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਪੈਰ ਸਟੀਲੋਫਨ ਜਾਂ ਚਮਚ ਕਾਗਜ਼ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਘਰ ਵਿੱਚ ਐਕਸਪੋਜਰ ਟਾਈਮ ਰਾਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ). ਜੇ ਸਫਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਚਮੜੀ ਦੀ ਸਤਹ ਦੀ ਪਰਤ ਨੂੰ ਦਸਤਾਨੇ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹਟਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ. ਅਸਫਲਤਾ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ, ਅਤਰ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਿਨ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਕਈ ਵਾਰ ਡਬਲ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿਚ). ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਐਲਰਜੀ ਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਤੀਬਰ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਭਾਜਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵਰਤਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ.

ਪੈਰਾਂ ਅਤੇ ਅੰਤਰਦਿਲਕੀ ਥਾਂ ਦੇ ਇਕਮੁੱਠ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਏਨੀਲੀਨ ਰੰਗਾਂ, ਕਾਸੇਲੀਨੀ ਤਰਲ ਅਤੇ ਆਇਓਡੀਨ ਰੰਗੋ ਦੇ ਅਲਕੋਹਲ ਹੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਅਥਲੀਟ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਪਿਕ੍ਰਿਤੀ

4235235 ਇਕ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੌਦੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੇ ਪੱਤੇ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਬੈਕਟੀਸੀਅਲ ਅਤੇ ਐਂਟੀਗੰਵਲ ਸੰਪਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ - ਪਾਈਨ ਅਤੇ ਬਰਚ, ਜਿਸ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚੋਂ ਟਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਪ੍ਰੰਪਰਾ ਉੱਲੀ ਨੂੰ ਸਿਲ੍ਲੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਤਾਂ 'ਤੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਹੈ: ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜੂਸ ਨਾਲ ਅੇਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਖਮਿਆਂ (ਐਕਸਪੋਜਰ ਟਾਈਮ 20-30 ਮਿੰਟ)' ਤੇ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਗਰੀਬ ਪੱਟੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਤੀਬਰ ਕੋਰਸ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, 3 ਸਟੈਲ ਐਲ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਕਾਊਰੀ ਪੱਤੀ, ਨਾਰੀਅਲਿਪਸ, ਤਿਰੰਗਾ ਵੇਓਲੈਟ ਘਾਹ, ਸੇਂਟ ਜਾਨ ਦੇ ਅੰਗੂਰ , ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਚਮੋਸ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਬਰੋਥ. ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਉਬਾਲੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ: 1 p. ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਉਬਾਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇਕ ਗਲਾਸ ਡੋਲ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ 1 ਘੰਟੇ ਲਈ ਅਤੇ ਫਿਲਟਰ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ੋਰ ਪਾਓ. ਦਵਾਈ ਨੂੰ 2-3 ਹਫਤਿਆਂ ਲਈ ਦਿਨ ਵਿਚ ਦੋ ਵਾਰ ਲਿਆਓ. ਕੰਪੈਕਟਸ ਅਤੇ ਲੋਸ਼ਨ (ਜਿਵੇਂ ਰੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੁਕੋ) ਲਈ ਇੱਕ ਡੀਕੋਡ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕੋ ਹਿੱਸੇ (ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ 4-5 ਵਾਰ ਵੱਧਦੇ ਹਨ) ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ.

ਉਂਗਲੀ 'ਤੇ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦਾ ਇਲਾਜ ਈਪੋਬੋਰੀਜ ਜੂਸ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਸੋਜ਼ਸ਼ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਤੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 2-3 ਵਾਰ ਲਿਸ਼ਕਦਾ ਹੈ.

ਉਂਗਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਉੱਲੀਮਾਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ, ਮਰੀਜ਼ ਅੰਤਰਰਾਜੀ ਭੜਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਥਲੀਟ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਜਾਲੀ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ.

ਜਦੋਂ ਘਰ ਵਿਚ ਪੈਰ ਦੀ ਇਕ ਉੱਲੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਅਣਹੋਂਦ ਵਿਚ, ਡਾਕਟਰ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ. ਉਹ ਟੈਬਲਿਟ ਫ਼ਾਰਮੂਲੇ ਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ ਦੇਣਗੇ ਜੋ ਵਧੇਰੇ ਅਸਰਦਾਰ ਹਨ. ਜੇ ਰੋਗ ਬਿਜਲਈ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ.

3 ਟਿੱਪਣੀਆਂ

  • ਯੂਰੀ :

    ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਨਾਲੋਂ ਵਧੀਆ, ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਨਹੀਂ. ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ!

  • ਨਿਕੋਲੇ :

    ਬਹੁਤ ਦੁਖਦਾਈ ਬਿਮਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਖ਼ੁਦ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਗੁਜਰਿਆ. ਮੈਨੂੰ ਡਾਕਟਰਾਂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਪਿਆ.

  • ਨਿਕੋਲੇ :

    ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਬਹੁਤ ਲਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦੋ ਆਧਾਰਾਂ ਤੇ ਖੁਜਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉੱਲੀਮਾਰ ਹੈ ...

ਇੱਕ ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਾਮਲ

ਤੁਹਾਡਾ ਈਮੇਲ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਲੋੜੀਦੇ ਖੇਤਰ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਹਨ *
ਟਿੱਪਣੀ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਨੇ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗੀ.